มหกรรมรถยนต์ '95
ก่อนที่จะมีถนน สะพานลอย และทางด่วนสายใหม่ รวมทั้งระบบขนส่งมวลชนที่ทันสมัยอย่างทุกวันนี้ เมื่อช่วงปี 2536-2537 ปัญหาการจราจรในกรุงเทพ ฯ กำลังเข้าขั้นวิกฤติ เนื่องจากความไม่สมดุลกันระหว่างปริมาณรถกับปริมาณถนน โดยมุมมองในเรื่องนี้แบ่งเป็น 2 ฝ่ายคือ ฝ่ายที่มองว่า เพราะรถมากเกินไป กับฝ่ายที่มองว่า ถนนน้อยเกินไป
การมองกันคนละมุมดังกล่าว นำไปสู่การเสนอวิธีแก้ปัญหาแบบสุดขั้วทั้ง 2 ด้าน ด้านหนึ่งต้องการจำกัดการซื้อรถของประชาชนให้เหลือน้อยที่สุด ส่วนอีกด้าน ต้องการตัดถนนเพิ่มให้มากที่สุด ซึ่งทั้ง 2 แนวทางนี้ล้วนมีปัญหาในตัวของมันเอง
การจำกัดการซื้อขายรถยนต์นั้น ผิดทั้งหลักเศรษฐศาสตร์ และหลักเสรีภาพ ขณะเดียวกัน การตัดถนนเพิ่มให้เพียงพอกับปริมาณรถ ก็ไม่สามารถเร่งรัดได้ในเวลาจำกัด
ดังนั้น เราจึงเห็นว่า วิธีที่เหมาะสมกว่า น่าจะเป็นการพยายามใช้พื้นที่ถนนที่มีอยู่จำกัดให้เกิดประโยชน์สูงสุด ซึ่งทำได้หลายวิธี และวิธีหนึ่งก็คือ การเลือกใช้รถยนต์ขนาดเล็ก หรือ ซิทีคาร์ ให้มากขึ้น
ทั้งนี้เพราะซิทีคาร์มีขนาดกะทัดรัด คล่องแคล่ว กินเนื้อที่บนถนนน้อย หาที่จอดง่าย คายมลพิษต่ำ แถมยังประหยัด และราคาถูก ยิ่งกว่านั้น เทคโนโลยีของรถประเภทนี้ยังได้รับการพัฒนาจนเทียบเท่ากับรถใหญ่ รวมทั้งมีการผลิตและสั่งนำเข้ามาจำหน่ายในบ้านเราแทบทุกรุ่นทุกยี่ห้อ จนกล่าวได้ว่า ซิทีคาร์ หรือยานยนต์ของคนเมือง คือมุมมองใหม่ของผู้ใช้รถอย่างแท้จริง
ด้วยเหตุนี้ "มหกรรมรถยนต์ '95" จึงมีคำขวัญประจำงานว่า "มุมมองใหม่...ยานยนต์ของคนเมือง" (A NEW PERSPECTIVE...CITY CARS FOR URBANITES) เพื่อเปิดมุมมองใหม่ด้านเทคโนโลยียนตรกรรม อันจะนำไปสู่หนทางการแก้ไขปัญหาจราจรที่ไม่จำเป็นต้องริดรอนสิทธิเสรีภาพขั้นพื้นฐานของประชาชนอีกต่อไป